فیزيکدانان دانشگاه برکلي کاليفرنيا، تصاويري از نحوه کنترل برخي ماشين هاي کوچک توسط نور تهيه کرده اند آنها با تابش اشعه ماورا بنفش به مولکولهاي کوچک آزوبنزن چسبيده روي سطح طلا، توانسته اند شکل مولکول ها را به دلخواه خود تغيير دهند.

مولکولهاي مستعد مي توانند به نانو ماشين ها چسبيده و به عنوان صفحه کليد دستگاه کنترل از راه دور، پيستون ها و يا ساير اجزاي متحرک عمل کنند. افزودن پايه به مولکولهاي آزوبنزن درهنگام اتصال به طلا و تاباندن اشعه ماورا بنفش، امکان تغيير شکل به آنها ميدهد. در مطالعات گذشته دانشمندان در مورد تغيير شکل مولکولهاي آزوبنزن، تنها وقتي پاسخ مناسب دريافت کردند که مولکولها معلق در مايع بوده و يا متصل به پلاستيک بودند. اين درحالي است که وقتي مولکولها پايه نانو ماشين هاي پيچيده شدند، پاسخ مناسبي ندادند. به همين منظور در ماشين هاي مولکولي، فيزيکدانان مجبور شدند پايه هاي ساخته شده از اتم هاي هيدروژن کربن را با فاصله کمي از سطح طلا به مولکولها اضافه کنند. اگرچه پايه هاي نگهدارنده مولکول هاي آزوبنزن تنها بخش نانومتري از سطح را ميپوشانند، اما توانايي لازم براي پاسخ گويي مولکول در برابر اشعه ماورا بنفش را ميدهند. اين تيم دستاوردهاي خود را با يکسري تصويربرداري هاي STM از تغيير شکل مولکول ها و بازگشت آنها به شکل اوليه نشان داده اند

مهندسان تغذیه در موسسه Technion با استفاده از نانوذرات پروتئینی که به طور طبیعی در شیر وجود دارند راهی برای تزریق مواد مغذی سالم و اصلاح شده ابداع کردند. این یافته‌ها می‌توانند به تولید غذاهای کم چرب یا بدون چربی دارای مواد مغذی که در حال حاضر فقط در غذاهای چرب موجودند، همچنین غنی‌سازی مواد غذایی با مواد مغذی دیگر نظیر ویتامین‌ها و مواد ضد اکسیدکننده منجر شوند. محققان این موسسه مطالعاتی را بر روی نانوذرات میسلهای کازئین موجود در پروتئین شیر که مسئول انتقال واحدهای ساختاری مواد مغذی از مادر به بچه هستند انجام دادند. آنها ویتامینD را که نقش مهمی در جذب کلسیم در بدن دارد، درون میسلها کپسوله کردند. این یافته‌ها در شماره اخیر نشریه Food Hydrocolloids چاپ شده است. آنها ابتدا محلولی فاقد میسلها و حاوی کازئین محلول ساختند. پس از افزودن ویتامینD به محلول، کازئین به ویتامین متصل شد و وقتی که کلسیم و فسفات که بطور معمول در شیر یافت می‌شوند به کازئین غنی شده با ویتامینD اضافه شد، پروتئین‌ها، همانند پروتئین‌های موجود در شیر، در داخل میسل مجدداً سازماندهی شدند؛ با این تفاوت که با مقدار زیادی از ویتامین D غنی شده‌ بودند. Livney از اعضای این گروه می‌گوید: ما امیدوریم بتوانیم شیرهای بدون چربی و محصولات کم‌چرب دیگر را با ویتامینD و مواد مغذی سالم و اصلاح شده دیگر مثل ویتامینA ، E و مواد ضداکسیدکننده که در رژیم غذایی عده زیادی از مردم کمبود آنها حس می‌شود غنی کنیم. این امر می‌تواند سبب بهبود رژیم غذایی بدون تغییر در عادات غذایی شود. مواد غذایی که در آنها از این فناوری استفاده شده طی 5 سال اخیر به بازار فروش وارد می‌شوند. پژوهشگران معتقدند اندازه کوچک میسلها و ساختار طبیعی کازئین موجب سهولت و بهبود جذب این مواد مغذی می‌شود.

پژوهشگران سازمان ملي استانداردها و تكنولوژي(NIST) و دانشگاه Colorado در Boulder يك كارد نانو لوله كربني طراحي كرده اندكه در تئوري مانند يك، اره مويي كار مي كند. در يك مقاله ارائه شده در همايش و نمايشگاه بين المللي مهندسين پزشكي،2006 تيم تحقيق يك مدل اوليه كارد نانو را كه مي تواند در آينده يك ابزار با اولويت بالاي باشد و به دانشمندان توانايي بريدن و مطالعه سلول ها با دقتي بيشتر از حد امروزي بدهد، را ارائه داده اند.

با كشف غيرمنتظره فعل و انفعالات مغناطيسي ميان ذره هاي بسيارکوچک زنگ، دانشمندان مركز دانشگاه Rice ، بخش فنآوري هاي زيستي و محيطي (CBEN) به سوي يك انقلاب فناورانه آسان براي حذف آرسنيك از آب آشاميدني گام برداشتند. اين فناوري نوين جان ميليون ها انسان در هند، بنگلادش و كشورهاي در حال توسعه ديگررا که هر ساله از مسموميت آرسنيك با آب منابع مسموم در خطر است، حفظ مي كند.

کمتر از یک ماه دیگه امتحان تیزهوشان داریم

تو رو  خدا دعا کنین

وای ....وای......وای

پروتئين‌ها تنها با پروتئين‌هاي يا مواد شيميايي زيستي خاصي برهمکنش مي‌دهند و اين ويژگي باعث مي‌شود کاربرد گسترده‌اي در کاربردهاي حسگري داشته باشند. مثلاً اگر يک سرطان بدخيم در بدن انسان رشد کند، سلول‌هاي سرطاني نوع خاصي از پروتئين را توليد مي‌کنند. تشخيص اين پروتئين‌ها موجب تشخيص زودهنگام سرطان در بدن مي‌شود. يکي از اهداف نانوبيوتکنولوژي توسعه تراشه‌هايي است که بتوانند انواع خاصي از پروتئين را در مقادير بسيار کم شناسايي نموده و در نتيجه امکان چنين تشخيص‌هاي زودهنگامي را فراهم آورند. مثلاً پروتئيني که مي‌تواند به پروتئين توليدشده توسط سلول‌هاي سرطاني متصل شود، مي‌تواند در اين تراشه‌هاي زيستي به کار گرفته شود. اگر پروتئين مخصوص سلول‌هاي سرطاني در نمونه‌اي که از اين زيست‌تراشه عبور داده مي‌شود، وجود داشته باشد، به تراشه متصل شده و موجب تغيير در جريان الکتريکي مي‌شود که از تراشه عبور مي‌کند. اين تغيير در جريان الکتريکي توسط ابزار مربوط به زيست‌تراشه تشخيص داده شده و مؤيد وجود پروتئين مخصوص سلول‌هاي سرطاني در نمونه مورد بررسي است. با وجودي که اين فناوري به همراه تراشه‌هاي پروتئيني که مي‌توانند يک مولکول منفرد را تشخيص دهند، براي آينده سيستم‌هاي تشخيصي نويدبخش به نظر مي‌رسند، آرايش کنترل‌شده پروتئين‌ها روي نانوساختارهاي فعال زيستي هنوز يک چالش اساسي در نانوبيوتکنولوژي به شمار مي آيد. محققان آلماني يک گام به اين هدف نزديک‌تر شده‌اند. آنها توانستند از يک روش نانوليتوگرافي پروتئين بومي براي آرايش نانوساختاري پروتئين‌ها (حتي پروتئين‌هاي خيلي ظريف و حساس) استفاده کنند. روش‌هاي ليتوگرافي معمول در خلأ و شرايطي کار مي‌کنند که به مولکول‌هاي زيستي فعال آسيب مي‌رسانند. علي تينزلي نويسنده اول مقاله مربوطه در مجله Nature Nanotechnology مي‌گويد: «ما روشي براي ليتگرافي مستقيم پروتئين‌ها با کنترل کامل روي آنها توسعه داده‌ايم که براي انجام آن تنها به يک ميکروسکوپ نيروي اتمي استاندارد نياز مي‌باشد».

پژوهشگران موفق به ساخت نانو سازه‌اي تخم مرغي شده اند كه در درمان سرطان به كار گرفته خواهد شد. محتويات اين تخم مرغ فرضي از تركيبات آهن و پلاتينيم است كه اين تركيب فلزي مسئول فعال سازي و موثر سازي داروهاي مبتني بر شيمي درماني ، cisplatin ، است اين تكنيك منجر به افزايش موثر و كارامد درمان گرديد. ساخت نانوسازه‌اي كه قابليت پوشش پذيري با آنتي‌باديها را داشته باشند از اهداف پژوهشگران «نانو فناوري عليه سرطان » است. دست يابي به اين هدف پيامدهاي مرتبط با تكنيك‌هاي شيمي درماني را كاهش مي‌دهد.

مطابق نتايج جديد فيزيک‌دانان آمريکايي افزودن هيدروژن به نانولوله‌هاي کربني، هنگامي که در يک زمينة (matrix) دي‌الکتريک مانند دي‌اکسيد سيليکون جاسازي شده باشند، به حفظ خواص الکترونيکي آنها کمک مي‌کند. نانولوله‌هاي جاسازي شده مي‌توانند براي انواع کاربردها از قبيل ترانزيستورها و ديودها ايده‌آل باشند اما حفظ خواص بي‌نظير اين مواد نيز مسئله مهمي است.

شکل 1- یک نانولوله کربنی وارد شده در دی اکسید سیلیکون، پیوندهای Si-O-C نشان داده شده است(Si: خاکستری C: خاکستری روشن O: کره‌های خاکستری تیره).

نانولوله‌هاي کربني مي‌توانند بواسطة خواص الکترونيکي و مکانيکي عالي خود در محدودة وسيعي از کاربردها مورد استفاده قرار گيرند. اين مواد هم‌اکنون نيز براي ساخت ترانزيستورهاي اثرميدان و براي افزايش استحکام مکانيکي نانوکامپوزيت‌ها به‌کار مي‌روند. در تمام اين کاربردها، نانولوله‌ها بر روي يک بستر دي‌الکتريک که غالباً دي‌اکسيد سيليکون است، قرار داده مي‌شوند. ممکن است درون شيشه يا مواد بلوري ديگر نيز قرار داده شوند. محققان قصد دارند نانولوله‌هاي کربني را به گونه‌اي با اجزاي ديگر يکپارچه کنند که خواص آنها بدون تغيير باقي بماند. اگرچه تحقيقات قبلي نشان داده‌اند که نانولوله‌ها هنگامي که بر روي يک بستر اکسيد سيليکوني قرار مي‌گيرند، تغييرات ساختاري قابل توجهي را متحمل مي‌شوند. اين امر به دليل پيوند و برهم‌کنش نانولوله‌ها با محيط اطراف آنهاست.

شکل 2- نانولولة شناور در دی اکسید سیلیکون بعد از هیدروژناسیون ترکیب اولیه نشان داده شده در شکل 1 (Si: خاکستری C: خاکستری روشن O: خاکستری تیره :Hکره های سفید).

Tsetseris و Pantelides دو تن از پژوهشگران دانشگاه واندربيلت نشان دادند که هيدروژن‌دهي نانولوله‌ها پس از جاي گرفتن آنها بر روي بستر مورد نظر باعث شکسته شدن پيوندهايي مي‌شود که آنها را به محيط پيرامون خود متصل کرده‌اند. بدين ترتيب نانولوله‌ها به ‌طور شناور در زمينه قرار گرفته و خواص الکترونيکي آنها به حالت اوليه بسيار نزديک است. اين محققان نتايج خود را با کمک ابررايانه‌هاي پرقدرت در مرکز آزمايشگاه مليOak Ridge بدست آوردند. Tsetseris ‌گفت: "افزايش مداوم توان محاسباتي به همراه ظهور نرم‌افزارهاي مؤثر و پيشرفته، ما را قادر مي‌سازد تا از عهدة مسائل پيچيده در مقياس نانو برآمده و خواص ساختارهاي جديدي که امکان اجرا و آزمايش آنها در آزمايشگاه وجود ندارد را پيش‌بيني کنيم". طبق نظر اين محققان، هيدروژن با ورود به پيوندهاي کربن- اکسيژن- سيليکون سبب رها شدن نانولوله‌ها مي‌شود. آنها با استفاده از يک برنامة محاسبه‌گر مکانيک کوانتومي براي کاوش پيوند يک نانولوله وارد شده با زمينة دي‌اکسيد سيليکون و چگونگي برهم‌کنش هيدروژن با اين ساختار، اين فرضيه را تاييد کردند. اين نتايج مي‌توانند براي بهينه‌سازي تجهيزاتي از قبيل ترانزيستورها و حسگرهايي که در آنها نانولوله‌هاي کربني نقش مهمي دارند، مفيد باشند. فرآيندهايي نظير رسوب اکسيد و هيدروژن‌دهي مي‌تواند در بهبود سطح مشترک بين نانولوله‌هاي کربني و محيط دربرگيرندة آنها بسيار مؤثر باشد. مرحلة مهم ديگر مدل‌سازي مشخصات يک ابزار ساخته شده از نانولوله‌هاي کربني شناور در دي‌اکسيد سيليکون که به عنوان اکسيد گيت (gate) عمل مي‌کند، است.

بر پايه خبري که توسط آکادمي علوم چين منتشر شده، قرن بيست‌ويکم توسعه سريعي در علوم و فناوري‌نانو را شاهد بوده است. براي مثال، نانومواد به شکل وسيعي ساخته شده و در قريب به 1000 کالاي مصرفي و محصولات صنعتي مورد استفاده قرار گرفته است. در اين ميان به دليل خواص منحصر به فرد اين دسته از مواد، نانوذرات برهم‌کنش غير معمولي با سيستم‌هاي زنده درون بدن انسان داشته و باعث آشفتگي يا تنظيم فرآيند زيستي بدن مي‌شود که اين مسئله ممکن است به سلامتي انسان آسيب وارد کند. در حال حاضر، مطالعاتي روي اثرات زيستي نانومواد و مکانيسم‌هاي تابعه آن در حال انجام است که هنوز در مراحل مقدماتي است. در صورتي که چين بخواهد به يک بازيگر اصلي در توسعه و توليد فناوري‌نانو در دنيا تبديل شود و بخواهد سطح توان رقابتي خود را نيز افزايش دهد، بايد استانداردهاي ملي‌ در فناوري‌نانو را که شامل استانداردهاي ايمني است اعمال کند. براي نيل به اين هدف، يک تيم تحقيقاتي با رهبري yuliang zhao از بخش علوم و فناوري‌نانو مرکز ملي CAS و با حمايت برنامه تحقيقات پايه ملي، شروع به مطالعه‌ روي ايمني زيستي نانومواد مصنوعي (ساخته دست بشر) کرده‌اند. در راستاي توسعه علوم و فناوري‌نانو در اين کشور و موضوع کليدي برهم‌کنش ميان نانوذرات و بدن انسان، اين محققان مطالعاتي روي نانومواد خاصي که اکنون در مقياس بالا در چين در حال توليد است آغاز خواهند کرد و آن را از شش ديدگاه ذيل مورد بررسي خواهند داد: رفتارهاي زيستي نانوذرات در يک اندام و رابطه اين رفتارها با ويژگي‌هاي نانويي نانوذرات، انتخاب سلول‌ها و اندام‌هايي که مورد تهاجم نانوذرات قرار مي‌گيرند و بررسي اثرات سمي روي آنها، بررسي روش‌شناسي ابداعي در تست نانوذرات و اثرات زيستي آنها، جستجو براي يافتن شکل‌هاي ايمني‌تر نانومواد، گردآوري و ارزيابي اطلاعات مربوط به ايمني‌زيستي، روش‌هايي براي آناليز عددي اثرات زيستي نانومواد يا ارائه مدل‌هاي ايمني نانومواد. در طول اين تحقيقات، محققان تلاش مي‌کنند تا الگوهاي عمومي براي برهم‌کنش‌هاي ميان نانومواد و فرايندهاي زيستي در سطوح مختلف از يک سلول يا مولکول گرفته تا کل ساختار بدن ارائه دهند و همچنين پيش‌بيني اثرات زيستي و ساختار اين نانومواد را مدل‌سازي کنند. در اين راستا انتظار مي‌رود که نتايج کليديي در بخش R&D به دست آيد که بتواند توسعه و قدرت رقابتي در علم و فناوري‌نانو را براي چين تضمين کند.

محققان اعلام کرده‌اند که مدار حافظه جديدي با استفاده از مولکول‌ها و سيم‌هاي نانومتري ساخته‌اند. اين تراشه‌ها به اندازه‌اي که سازندگان تراشه براي تراشه‌هاي مورد نياز در سال 2020 انتظار دارند، چگال مي‌باشند. اين مدار، صفرها و يک‌ها را از طريق کليدزني خوشه‌هاي مولکولي بين دو حالت، ذخيره مي‌کند. اين مدار، شامل 160000 بيت بوده که با چگالي 1011 بيت بر سانتيمتر مربع به هم فشرده شده‌اند. اين تراشه‌ها حداقل 10 مرتبه از ريز تراشه‌هاي (microchip) موجود چگال‌تر مي‌باشند. هم اکنون نمونه اوليه‌اي که ساخته شده براي استفاده تجاري به عنوان حافظه رايانه‌اي به اندازه کافي پايدار و قابل اعتماد نمي‌باشد. براي ساخت چنين تراشه‌هايي، ضروري است که سازندگان تراشه به نحوه به کارگيري موادي غير از سيليکون مسلط شوند. اين مسئله يک چالش بزرگ در فناوري محاسباتي (computing technology) است. اما مدارهاي الکترونيکي‌اي که تاکنون ساخته شده‌اند، با استفاده از فناوري‌نانو کوچکتر مي‌شوند. جيمز هيت از موسسه فناوري کاليفرنيا که يک شيمي‌دان و رئيس گروه سازنده تراشه مذکور است در اين باره مي‌گويد: "ما از اينکه روي اجزاي بسيار کوچک کار مي‌کنيم خوشحاليم. هدف اصلي ما از اين کار فقط ساخت يک مدار حافظه نبود. ما مي‌خواستيم روش‌هاي توليد تجاري در اندازه‌هاي مولکولي را بهبود و گسترش دهيم". چارلز لايبر از دانشگاه هاروارد که محققي در زمينه فناوري‌نانو است در اين باره مي‌گويد: "اين مدار يک شاهکار است. او (جيمز هيت) محدوديت‌هاي چگالي ابزارهاي مجتمع و تعداد بيت‌ها که پيش از اين در الکترونيک مولکولي وجود داشتند، را حذف نموده است". هم اکنون محققان در حال بررسي سيستم‌هاي الکترونيکي نانومتري مي‌باشند زيرا در حين افزايش چگالي به منظور رفتن به پنتيوم‌هايي با شماره بالاتر، هميشه نمي‌توان مدارهاي سيليکوني ساخته شده با سيم‌ها را فشرده‌تر ساخت. زيرا در صورت فشردگي بيش از حد و نزديک شدن بيش از اندازه سيم‌ها به هم، الکترونها در بين سيم‌ها تبادل مي‌شوند. اين مسئله يک محدوديت فيزيکي براي چاپ مدارهاي سيليکوني به وجود مي‌آورد. ساخت يک مدار حافظه مجتمع بسيار چگال با استفاده از نانوسيم‌ها و مولکول‌ها اين گروه تحقيقاتي دو راهکار الکترونيک مولکولي (ترانزيستورهاي ساخته شده از مولکول) و کراس بارهاي (crossbar) نانوسيمي که سيم‌هاي بسيار نازک متقاطع عمود بر هم مي‌باشند را با هم ادغام کرد. براي ساخت ابزار مذکور، اين گروه يک دسته 400 تايي از سيم‌هاي سيليکوني که بسيار به هم فشرده شده بودند (تنها 33 نانومتر از همديگر فاصله داشتند) را در مکان مخصوص خود نشاندند. سپس آنها را با يک لايه از مولکول‌هاي [2]rotaxane دمبل شکل، پوشش دادند. پس از آن، با پوشش دادن اين لايه مولکولي با 400 سيم پلاتيني، يک شبکه متقاطع از سيم‌ها را ايجاد نمودند. به اين ترتيب گروه‌هايي از مولکول‌ها که بين دو لايه از سيم‌هاي متقاطع قرار گرفته بودند، ساخته شدند. هر كدام از اين گروه‌ها بين يك گره (node) كه از تقاطع دو سيم پلاتيني و سيليكوني تشكيل مي‌شد، قرار مي‌گرفتند. محققان براي کليدزني بين 0 و 1 يک ولتاژ مشخص به دو سر يک گروه مولکول در يک گره، اعمال کردند. اين ولتاژ عمل کليدزني مولکول‌ها بين دو حالت را انجام مي‌داد. هر مولکول [2]rotaxane در اطراف دسته دمبل داراي يک حلقه بود، ولتاژ اعمالي به مولکول‌ها باعث بالا و پايين رفتن حلقه مي‌گرديد و به اين ترتيب رسانايي الکتريکي مولکول تغيير مي‌يافت. سيم‌هاي مذکور آنقدر به هم نزديک بودند که اين گروه نمي‌توانست الکترودهايي را براي اعمال ولتاژ به دو سيم منفرد (زيرا در هر گره تنها دو سيم وجود دارند) طراحي کند. به همين دليل، اين گروه عمل کليدزني را همزمان براي نه گره انجام دادند. يكي از اين محققان مي‌گويد: "اتصالات مورد استفاده در اين روش پس از حدود 10 بار کليدزني، شکسته و قطع مي‌گردند. اين مسئله نشان مي‌دهد که هنوز در اين زمينه کارهاي زيادي بايد انجام شود. علاوه بر اين، اين ملکول‌ها پس از حدود يک ساعت به حالت قبل از کليدزني بر مي‌گردند و اين ناپايداري براي ابزارهاي حافظه يک مشکل محسوب مي‌گردد. حافظه‌هاي فلش (flash) تجاري براي بيشتر از يک سال پايدار مي‌باشند".» علاوه بر مشکلات مذکور عمل کليدزني بين حالت‌ها براي اين مولکول‌هاي کند مي‌باشد. وي مي‌افزايد: "گرچه مي‌توان اين زمان را کم کرد اما سرعت مدار‌هاي حافظه‌اي از اين دست تنها با کليدزني يک مولکول تعيين نمي‌شود و تعداد زيادي از اتصالات به طور همزمان در آن تأثير مي‌گذارند. به همين دليل سرعت اين مدار يک دردسر بزرگ است. گرچه نمونه ساخته شده يک نمونه آزمايشگاهي خوب است اما براي رفتن به دنياي واقعي کارهاي زيادي بايد انجام شود".

محققان در موسسه بيومهندسي و نانوتکنولوي سنگاپور با استفاده از يک پليمر جديد که مي‌تواند تحت شرايط pH درون سلول‌هاي تومور ناپايدار شود، توانستند يک نانوذره پوسته– هسته را جهت دارورساني هدفمند به تومورها ايجاد کنند. به دليل طراحي اين پليمر، اين نانوذرات وقتي که با عامل‌هاي ضدسرطاني غيرمحلول در آب ( مثل doxorubicin و paclitaxel) مخلوط مي‌شوند خود به خود تشکيل مي‌شوند. در اين تحقيق ابتدا يک پليمر زيست‌سازگار ايجاد مي‌شود که نانوذراتي را تشکيل مي‌دهد که در pH خارج سلول‌ها پايدار مي‌باشند اما هنگامي که در محيط اسيدي درون سلول‌هاي تومور سرطاني قرار مي‌گيرند، ناپايدار مي‌شوند. هنگامي که اين نانوذرات ناپايدار مي‌شوند، مولکول‌هاي دارويي را که در هسته آب‌گريز درون خود جاسازي کرده‌اند، رها مي‌کنند. هسته آب‌گريز اين نانوذرات محيط مناسبي را براي داروهاي نامحلول در آب از قبيل doxorubicin وpaclitaxel ايجاد مي‌کند. به منظور هدف‌گيري سلول‌ها اين محققان روشي را براي چسباندن شيميايي اسيد فوليک به پوسته خارجي اين نانوذرات ابداع کردند. اسيد فوليک به پذيرنده‌اي که روي سطح بسياري از انواع سلول‌هاي تومور overexpress شده، مي‌چسبد. نشان داده شده که نانوذرات نشان‌دار شده با اسيد فوليک و حاوي doxorubicin وpaclitaxel، به سرعت توسط سلول‌هاي تومور جذب مي‌شوند. اين در حاليست که توسط سلول‌هاي سالم يا سلول‌هاي توموري که داراي پذيرنده اسيد فوليک نيستند، جذب نمي‌شوند. همچنين اين آزمايشات نشان داد که مصرف بالاي نانوذرات مملو از دارو، به افزايش توانايي دارو‌هاي رسانده‌شده، منجر مي‌شود.

مطلب جالبیه بخونین نظر بدین

www.esfahanhost.com/nowrouz

لطفا آدرس ايميل خود را در فرم زير نوشته و آن را براي گوگل ارسال نمائيد تا از گوگل تقاضا نمائيم براي سومين سال متوالي لوگوي نوروز باستاني را در سايت خود قرار دهد

حتما این کار رو بکنین.

دانشمندان در هنگ‌کنگ در حال سنتز و انجام تست‌هاي آزمايشگاهي بر روي يک نانوساختار جديد هستند. آنها اعتقاد دارند که اين نانوساختار مي‌تواند منجر به طراحي يک نانوداروي ضدسرطاني شود. بينگ‌سو و همکارانش ساختار اين ماده را به صورت يک نانوبلور پوست تخم‌مرغي توصيف کردند. اين ساختار، همانند تخم‌مرغ، يک پوسته بيروني دارد که "زرده تخم‌مرغ" را که مي‌تواند از پوسته رها شود، در بر مي‌گيرد. اين محققان در آزمايشات خود از زرده تخم‌مرغي که از آهن و پلاتين ساخته مي‌شود، استفاده کردند. اين فلز مسئول فعاليت cisplatin که به طور گسترده به عنوان داروي شيمي‌درماني استفاده مي‌شود، است. بافت‌هاي سلول‌هاي سرطاني انسان اين نانوساختارها را جذب مي‌کند و اين نانوساختارها زرده تخم‌مرغ خود (محتويات داخل پوسته) را رها مي‌کنند که اثبات شده است، آنها سميت فوق‌العاده بالايي براي سلول‌ها سرطاني دارند. اين محققان مي‌گويند: " اين نوع از نانوساختارهاي پوست تخم‌مرغي مي‌توانند منجر به کشف نانوداروهاي درمان سرطان شوند. اين نانوساختارها مي‌توانند با پادتن‌هايي که به طور ويژه سلول‌هاي سرطاني را مورد هدف قرار مي‌دهند، پوشيده شوند و بنابراين عوارض جانبي که با مصرف داروهاي سنتي شيمي‌درماني بروز مي‌کند، کاهش يابد".

حتما این مطلب را بخونین خیلی جالبه!!!

حفظ و مرمت شاهکارهای هنری به وسیله نانو تکنولوژی

فکر می کنم موضوع جالبی باشه.

در ضمن نظر فراموش نشه لطفا

سلام

امروز بعد از چند روز  گرفتاری وقت کردم یه سری به این وبلاگ بدبخت بزنم.

قبول کنین که ساعت ۱۲ شب دیگه خوابم میاد پس مطالب باشه برای یه روز دیگه. فقط می خواستم ببینین یادم نرفته که به این وبلاگم سر بزنم

                               خداحافظ تا یه روز دیگه

فيزيك‌دانان دانشگاه بوستون توانستند نورمرئي را از طريق كابلي كه صدها مرتبه كوچكتر از موي انسان است، انتقال دهند. اين امر به پيشرفت‌هايي در زمينه فناوري خورشيدي و محاسبات نوري منجر خواهد شد. قانوني در اپتيك وجود دارد كه بيان مي‌كند نور نمي‌تواند از حفره‌اي كه خيلي كوچكتر از طول موج نور است عبور نمايد. كشف فيزيك‌دانان بوستون اين قانون را بي‌اعتبار مي‌كند. اين گروه توانستند نور مرئي با طول موج 380 تا 750 نانومتر را از طريق كابلي با قطر كمتر از 380 نانومتر، انتقال دهند. محققان مي‌گويند كه اين دستاوردها دري به روي فناوري‌‌هاي جديد خواهد گشود. اين فناوري‌‌ها داراي گستره وسيعي از كاربردها مي‌باشند كه پيل‌‌هاي خورشيدي ارزان و پر بازده و ابزارهاي كليد زني نوري ميكروسكوپي مورد استفاده در محاسبات نوري، دو نمونه از آنها مي‌باشند. فيزيك‌دانان مي‌گويند كه اين كشف مي‌تواند حتي به دادن بينايي به افراد نابينا كمك كند. اين كشف جديد بر پايه كشف اخير محققان در زمينه آنتن ميكروسكوپي صورت گرفته است. در سال 2004 محققان توانستند يك آنتن ‌ميكروسكوپي بسازند كه نور مرئي را با همان مكانيزم جذب امواج راديويي در آنتن‌هاي راديويي، جذب كند. هم ‌اكنون، فيزيك‌دانان دانشگاه بوستون يك كابل هم محور بسيار كوچك طراحي كرده و ساخته‌اند. ژاكوب ريبزينسكي از دپارتمان فيزيك دانشگاه بوستون در اين باره مي‌گويد: "كابل هم محوري كه ما ساختيم دقيقاً شبيه كابلي است كه در خانه‌ها وجود دارد با اين تفاوت كه اين بار با نور مرئي كار مي‌كند". كابل‌هاي هم‌محور شامل يك سيم هسته كه با لايه عايقي پوشانده شده، مي‌باشند كه آن عايق نيز با روكش فلزي ديگري پوشانده شده است. اين ساختار به سيگنال‌هاي الكرومغناطيسي با طول موج بسيار بزرگتر از قطر كابل، امكان عبور و انتقال مي‌دهد. با چنين طرحي، فيزيك‌دانان به ساختن آنچه آنها نانوكابل هم‌محور (nanocoax) مي‌نامند؛ مي‌انديشند. نانوكابل‌هاي هم‌محور، كابل‌هاي هم‌محور ساخته شده از نانولوله كربني هستند كه قطري حدود 300 نانومتر دارند. فيزيكدانان مزبور، نانوكابل‌هاي هم‌محوري طراحي كردند كه داري يك انتهاي گوي‌دار بودند كه مانند آنتن عمل مي‌كردند. سر ديگر آنها بدون نوك بوده و به فيزيك‌دانان اين امكان را مي‌داد كه نور دريافت شده توسط آنتن را اندازه‌گيري و آن را به ابزارهاي ديگر منتقل كنند. محققان توانستند نور قرمز و نور سبز را درون اين نانوكابل هم‌محور بفرستند و اين نورها را از اين طريق به ابزارهاي مورد نياز انتقال دهند. اين امر نشان دهنده قابليت نانوكابل‌هاي هم‌محور در انتقال طيف وسيعي از طول موج‌هاي نورمرئي مي‌باشد. پروفسور كريس كمپا از دانشگاه بوستون در اين باره مي‌گويد: "زيبايي اين نانوكابل هم‌محور اين است كه آن به ما اجازه مي‌دهد كه نور مرئي را در سرتاسر ابعاد هندسي بسيار كوچك، عبور دهيم. همچنين آن اجازه مي دهد كه نور را تا فاصله‌اي كه حداقل 10 برابر طول موجش است، انتقال دهيم".

لوازم و البسه ورزشي خيس و كثيف هميشه مايه رنجش و عذاب والدين بچه‌هاي فعال بوده و جزء دائمي سبد رخت‌شويي آنها به حساب مي‌آيند. اخيراً دانشمندان نوعي روكش توليد كرده‌اند كه مي‌تواند مانع كثيفي و آلودگي لباس‌ها و كفش‌هاي ورزشي شود. فرآيند خود تميزكن منجر به توليد پارچه‌هاي ضدآب، مقاوم در برابر لكه‌دار شدن و حتي از بين برنده باكتري‌هايي كه سبب توليد بوي بد لباس و كفش مي‌شوند، مي‌شود. در نتيجه مي‌توان آنها را به طور مكرر استفاده كرد و از بوي آنها در امان بود. دانشمندان آزمايشگاه تحقيقاتي نيروي هوايي آمريكا، پيراهن و زيرپوشي توليد كرده‌اند كه مي‌توان براي هفته‌هاي متوالي بدون شتشو آنها را استفاده كرد. اين فناوري هم‌اكنون در حال گرفتن مجوز براي توسعه كاربردهاي شخصي و غيرنظامي است. جون آلموند مدير شركت Alexium مي‌گويد: انتظار داريم كه لباس‌هاي ورزشي يكي از بزرگترين حوزه‌هايي باشند كه اين فناوري براي آنها كاربرد پيدا كند. ما اين توانايي را داريم كه تقريباً هر سطحي را با اين روش مورد عمل قرار داده و ايجاد خواص مختلفي را به طور همزمان در آنها ضمانت كنم. ما هم‌اكنون در حال مذاكره با چند شركت لوازم ورزشي براي كاربرد اين فناوري در محصولات آنها هستيم. ولي صدها كاربرد ديگر از تخت‌ها و روپوش‌هاي بيمارستان و كاركنان آن گرفته تا فيلترهاي تصفيه هوا در هواپيماها و كشتي‌ها ممکن است داشته باشد، كه در حال بررسي آنها هستيم. اگر چه اين فناوري نمي‌تواند نياز به ماشين‌هاي شوينده را به طور كلي مرتفع سازد اما سبب مي‌شود كه لباس‌هايي كه با اين روش توليد شده‌اند بسيار كمتر از انواع ديگر به شستشو نياز داشته باشند. گري مالمستروم مدير فروشگاه Marathon لندن مي‌گويد: اين لباس‌ها مي‌توانند باعث راحتي در حين مسابقه دوي ماراتن شوند و هر چيزي كه بتواند دويدن مسافت 26 مايلي را حتي كمي راحت‌تر كند خبر بسيار مهم و جالبي براي دونده‌‌هاي ماراتن به حساب مي‌آيد. Jeff Owens يكي از دانشمندان شاغل در نيروي هوايي آمريكا نيز مي‌گويد: در جنگ‌هاي صحرايي بيشترين خسارات به جاي حوادث و آتش مهمات، ناشي از عفونت‌هاي باكتريايي هستند. ما اين لباس‌ها را براي سربازاني كه چندين هفته در چنين شرايطي بسر بردند آزمايش كرديم و مشاهده كرديم كه همه آنها كاملاً سالم و بهداشتي باقي ماندند. همچنين بسياري از ناراحتي‌هاي پوستي آنها رفع شد. اين امر به دليل خاصيت باكتري‌كشي اين لباس‌ها است. در اين فناوري با استفاده از امواج ميكرو، نانوذرات را به طور دائمي در الياف پارچه‌ها ثابت مي‌كنند. اين نانوذرات مي‌توانند داراي گستره‌اي از خواص مواد شيميايي متصل شده به آنها، باشند كه سبب ايجاد خاصيت نفوذناپذيري در برابر آب و قابليت باكتري‌كشي در لباس مي‌شوند. با مرور زمان، اثرگذاري اين روكش‌ها با از كارافتادن اين مواد شيميايي فعال، تنزل پيدا مي‌كند. ولي دانشمندان عقيده دارند كه مي‌توان با قرار دادن آنها در محلولي از همان مواد شيميايي، دوباره آنها را احيا كرد. اين فناوري مي‌تواند كاربردهاي زيادي داشته باشد. خواص ضدباكتريايي مي‌تواند استفاده بسياري براي كاركنان آشپزخانه‌ها و بيمارستان‌ها كه مقاومت آنتي‌بيوتيكي مشكل مهمي براي آنها به حساب مي‌آيد، داشته باشد.

به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي ،گزارش سالانه برنامه محيط سازمان ملل بر ضرورت كنترل و مقررات سخت‌گيرانه‌تر براي تضمين ايمني فناوري‌نانو تاكيد كرده است. به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس از نايروبي، برنامه محيط زيست سازمان ملل، طي گزارش ساليانه خود در مورد محيط زيست جهاني بر ضرورت اقدام فوري سياست‌گذاران براي ارزيابي صحيح اين علم جديد تاكيد نموده است. آخيم اشتاينر رييس برنامه محيط زيست سازمان ملل در اين گزارش ‪۸۷‬ صفحه‌اي گفته است هرچند فناوري نانو مي‌تواند الكترونيك، صنايع انرژي و پزشكي را متحول كند، اما تحقيقات بيشتري براي شناسايي خطرهاي زيست محيطي، بهداشتي و اقتصادي اجتماعي اين دانش نو بايد انجام شود. اين گزارش در نخستين روز اجلاس جهاني وزيران محيط زيست كه با حضور يكصد وزير و معاون وزير محيط زيست در نايروبي برگزار شد انتشار يافت. فناوري‌نانو، فناوري در مقياس يك ميلياردم يك متر يا حدود يك هشتاد هزارم ضخامت تار موي انسان و در ابعاد اتم‌ها و مولكول‌ها است. هدف از فناوري نانو در دنياي تجارت تهيه مواد و محصولات جديد از طريق تغيير يا تهيه مواد در ابعاد اتمي و مولكولي است. نانومواد براي استفاده در داروها، غذاها، مواد آرايشي و ابزارهاي پزشكي تهيه شده است. نانومواد در تهيه راكت‌هاي محكمتر تنيس، لباسهاي ضد لك و پنجره‌هايي كه خود به خود تميز مي‌شوند مورد استفاده قرار گرفته است. براساس گزارش سازمان ملل اولويت بايد به ارزيابي خطرهاي بالقوه نانومواد كه توليد انبوه شده‌اند، داده شود. اين گزارش با عنوان "كتاب سال چشم‌انداز محيط زيست جهاني ۲۰۰۷‬‪ " با همت ‪ ۸۰‬ كارشناس از سراسر جهان گردآوري شده است. منتقدان هشدار مي‌دهند که امكان استنشاق نانوذرات يا نانولوله‌ها و جذب آنها از طريق پوست يا تجمع در محيط زيست وجود دارد. درحال حاضر انسانها روزانه ميليونها ذرات نانو را تنفس مي‌كنند. اما نكته اين است كه كه آيا مواد شيميايي كه اين ذرات از آنها ساخته شده‌اند مضر هستند يا خير. فناوري نانو در حال حاضر در دوران كودكي است و به سرعت در حال ترقي است ولي پيش بيني مي‌شود تا سال ‪ ۲۰۱۴‬ فناوري نانو،‪ ۱۴‬درصد از بازار توليدات جهاني را كه ‪ ۲/۶‬تريليون دلار برآورد مي‌شود، از آن خود كند. اين سهم در سال ‪ ۲۰۰۴‬كمتر از ‪ ۰/۱‬درصد بوده است. هنوز مشخص نيست ذرات نانو وقتي در جو زمين، آب يا خاك رها مي‌شوند چه اتفاقي مي‌افتد، لذا سازمان ملل خواستار تهيه پروتكل‌هاي آزمايش جهاني و همكاري بيشتر صنايع بخش خصوصي و عمومي و كشورهاي صنعتي و در حال توسعه شده است. اين گزارش سازمان ملل همچنين خواستار آموزش عمومي در مورد فناوري نانو براي افزايش آگاهي در مورد خطرات و فوايد بالقوه نانومواد شده است.

نمونه‌اي از يک نانوکامپوزيت
شباهت آن به کاه‌گل جالب توجه است.

نانوکامپوزيت‌ها
براي اينکه يک کامپوزيت به نانوکامپوزيت تبديل شود، مي‌توان روي دو قسمت از آن کار کرد:

1. زمينه: همان‌طور که بارها گفته‌ايم، اتم‌هاي يک مادة منظمِ بلوري، در داخل دانه ها قرار دارند. يعني همة آنها در يک جهت چيده نشده‌اند، بلکه مثل سلول‌هاي روي پوست دست، دسته‌‌دسته اتم‌هاي داخل هر سلول در يک جهت خاص قرار دارند. ما براي اينکه کامپوزيت را به نانوکامپوزيت تبديل کنيم، بايد قطر دانه‌ها را نانومتري کنيم.

2. تقويت‌کننده: گفتيم که سه نوع تقويت‌کننده داريم. اگر تقويت‌کنندة ما ذره‌اي باشد، با ريزکردن ذرات در حدّ نانومتر و وارد کردن آنها در يک زمينه، نانوکامپوزيت توليد مي‌شود. اما اگر تقويت‌کننده‌هاي ما رشته‌اي باشند، با ريز کردن قطر رشته‌ها در حدّ نانومتر (يعني توليد يک‌سري نخ نازک که قطر هر کدام بين يک تا صد نانومتر است) و وارد کردن آنها در زمينه، مي‌توانيم نانوکامپوزيت توليد کنيم. اگر تقويت‌کنندة ما لايه‌اي باشد، با نازک کردن لايه‌ها در حدّ نانومتر (ضخامت ورقه‌ها در حدّ 1 تا 100 نانومتر باشد) مي‌توانيم نانوکامپوزيت بسازيم.

تقويت‌کنندة ذره‌اي

تقويت‌کنندة رشته‌اي

تقویت کننده ی لایه ای

کفاش: به کفش عابرين
ساندويچي: به شکم مشتري
گدا: به جيب مردم
وبلاگ نويس: به تعداد خوانندگان وبلاگ
کيف قاپ: به هيکل کسي که نشون کرده
مدير مدرسه: به شغل پدر محصل
کدخدا: به تعداد اعضاي دهکده
آدم عاشق: به شعرهاي سوزناک
آدم بيکار: به متراژ خيابانها
آدماي با کلاس: به گره کروات شون
آدم فضول: به همه چي غير ازخودش